Meer dan tien jaar geleden bracht Vocaal Ensemble Waisisi een eigen theaterproductie uit onder de titel Ik kus je duizendmaal. Het was het aangrijpende verhaal van de Joods-Tsjechische schrijfster en dichteres Ilse Weber, die samen met haar man en jongste zoon in concentratiekamp Theresienstadt terechtkwam. Haar oudste zoon Hanusj had ze op tijd naar Engeland kunnen sturen. Later kwam hij in Zweden terecht.

In Theresienstadt hield Ilse zich staande door liederen en gedichten te schrijven. Een deel daarvan richtte ze aan Hanusj, met wie ze gaandeweg het contact verloor. De onzekerheid over zijn lot en de groeiende afstand tot haar zoon brachten haar tot wanhoop.

De Waisisi-productie maakte destijds diepe indruk en werd op verschillende plaatsen in Zeeland herhaald. De vraag om de voorstelling opnieuw uit te voeren bleef bestaan. Toch koos Waisisi er bewust voor niet simpelweg in herhaling te vallen, maar hetzelfde verhaal vanuit een geheel nieuw perspectief te vertellen.

Daarvoor werd contact gezocht met regisseur Nelleke Tamerus. Al brainstormend ontstond een verrassende nieuwe invalshoek. De Tweede Wereldoorlog ligt inmiddels meer dan tachtig jaar achter ons. Voor nieuwe generaties zijn de verhalen uit die tijd steeds vaker verhalen van grootouders en overgrootouders. Maar wat gebeurt er wanneer zo’n geschiedenis ineens jouw eigen familiegeschiedenis blijkt te zijn? En wat hebben gebeurtenissen van toen ons vandaag nog te zeggen?

In de nieuwe productie zijn het de Zweedse kinderen van Hanusj die na de dood van hun vader in zijn woning op onbekende brieven en documenten stuiten. Langzaam ontvouwt zich een familiegeschiedenis die zij nauwelijks kennen: het verhaal van hun vader en van hun grootmoeder Ilse. Een geschiedenis die jarenlang verborgen bleef en die, eenmaal ontdekt, vragen oproept die verder reiken dan één familie of één generatie.

De nieuwe productie draagt de titel Ben je me vergeten? Rondom Waisisi is voor de gelegenheid een speciale theatergroep gevormd. Er ontstond een volledig nieuw script en ook muzikaal is de voorstelling vernieuwd. Anders dan in de eerste productie worden nu alle liedteksten in het Nederlands gezongen, waardoor de woorden van Ilse nog directer binnenkomen.

Natuurlijk klinken bekende liederen als Ik dwaal hier door Theresienstadt (Ich wandre durch Theresienstadt). Dirigent Mar van der Veer schreef voor deze productie daarnaast nieuwe muziek bij teksten die Ilse zelf nooit op muziek zette. Daaronder bevinden zich het verrassend carnavaleske In de Hamburger Kazerne en de indringende aanklacht Eén boom. Solisten en koor wisselen elkaar af. De instrumentale begeleiding wordt verzorgd door Marya Heij op cello, Annette Jumelet op viool en Rianne van der Maas op fluit.

Ben je me vergeten? is daarmee meer dan een verhaal over Ilse Weber en haar familie. Het gaat over herinneren en vergeten, over wat van generatie op generatie wordt doorgegeven en over de vraag wat wij doen met de verhalen die ons zijn nagelaten. Want hoewel de wereld van Ilse Weber ver achter ons lijkt te liggen, zijn uitsluiting, polarisatie en het tegenover elkaar komen te staan van mensen niet verdwenen. Juist daarom is herinneren meer dan terugkijken. Het vraagt ook iets van ons in het heden.

Tegelijkertijd is het een verhaal van hoop en van de kracht van muziek om mensen, tijden en generaties met elkaar te verbinden. Dat krijgt een bijzondere plaats in het grootse slotlied One Day. Daarmee richt Ben je me vergeten? zich nadrukkelijk op meerdere generaties: op mensen die de oorlog nog uit verhalen van dichtbij kennen én op degenen voor wie die geschiedenis steeds verder weg lijkt.

De uitvoeringen zijn op vrijdag 2 en zaterdag 3 oktober om 19.30 uur in de Thomaskerk in Zierikzee. Kaarten voor de voorstellingen zijn verkrijgbaar via www.waisisi.nl en bij Van der Krieke Computer, Mol 11 in Zierikzee.